çenemi tutmayı başarabilirsem hayat apaçık bir şiir*
Ocak 28th, 2010niksarda bir evim olsaydı hemen bir hat bağlatırdım. hayır dokuzdan hat almak için değil. üf!
önce 11880 i arayıp masal anlatıcısının telefonunu isterdim. sonra o numarayı aklımda tutabilirdim. bi çay koyardım rafa. fincana da zarları. atardım bakardım ki dört dört. dört çuval diy mi babaa derdim hüzüle. çünkü babam niksardaki eve gittiğimi bilmiyor olacak. öyle kararlaştırdım. daha sonra yağmur yağsın isterdim ama öyle olmazdı bu işler. betülün aldığı defterin üzerine parmaklarımla vururdum hafifçe. öyle yağmur sesi çıkıyordu ya hani. hatırlarsın? işte o bana biraz iyi gelirdi. o masalcıyı arardım:
alo, bana masalın sonunda kabağın başında patladığı zündürella nın hikayesini anlatır mısınız?
ellerimi de açardım masal bitip de telefonu kapayınca:
güzel allahım beni affeder misin?
*afili bir adım olsaydı buraya yazardım.
Ocak 28th, 2010 at 14:55
eheh güzel bi masal olmuş,masalcı birisi arayınca çocuklara “zündürella niksar’da” yı anlatsın:)
Ocak 29th, 2010 at 01:39
:) bence güzel olur.
Ocak 31st, 2010 at 01:33
bence güzel olur. allah mahzun gönülleri sever. affeder bence.
Şubat 1st, 2010 at 20:59
amin.. masallar neden gerçek olmasın ki? ol deyince olur yani.
Şubat 5th, 2010 at 11:10
Niksar’da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Anladım bu şehir başkadır
Herkes beni aldattı gitti,
Yine kamyonlar kavun taşır
Fakat içimde şarkı bitti.