babam odamın kapısını tıkladı, kapıyı araladı ve “zü” dedi.
hep böyle başlar…
“ben yanlış bir iş yaptım. bi deterjanı devirdim. hangi olduğunu da bilmiyorum. bi baksan?”
böyle olunca da kıyamıyor ki insan. hemen gidip baktım ben de.

temizlerken geldi ve “onu mu dökmüşüm?” dedi.
“olsun zaten atıcaktım” dedim.
yalan da olsa söyle söyle misali. içimden, “gönlü olsun da” dedim.
yüce rabbim hoş görür herhalde.
yüce rabbim, yüce rabbim bu aralar fazla mı gözüm kara?

hep o yeşim taşı yüzünden bence rabbim.

On this day..

• 9:49 - 2007