doktor raporlu mızmız
Kasım 23rd, 2007‘allaam bundan sonra kendime iyi bakıcam söz veriyorum’ u bissürü defa tekrarlarken götürüldüm doktora.
ateşime baktı doktor:
‘hımm’ dedi. ‘39.’
‘bir de tansiyona bakalım’ dedi.
‘ohoo’ dedi sonra. ‘kızım sen ölmüşsün.’
‘kaçmış doktor bey?’ diye soruyor annem.
‘6′
bütün bunları duymak bende ‘beni bırakın bu caddelerde’ etkisi yaptığı için doktorun sanki o vaziyette gülebilecekmişim gibi yaptığı esprilere nezaketen bile olsa dudak kıpırdatamadım.
tansiyonun etkisinden midir nedir kulaklarım uğuldadığı için neler konuştuklarını çok iyi anlamadım ama ayaklanır ayaklanmaz intikamını alacağım şu dialogu duymak bana yetti.
doktor: biraz mızmız galiba?
annem ve babam aynı anda: çoook.
gönül isterdi ki o an bi gözümü açabilip ters ters bakayım ama mümkün değildi.
neyse ki çok uzun sürmedi ve doktorun ‘kızım kendine kinin nedir? biraz dikkat et bıdıbıdıbıdı’ları eşliğinde oradan ayrıldık.
geri dönüş yolunda iyice mayıştığım araba koltuğunda (umalım ki sessizce) teşekkür ederim allam dedim.
allaam peki bunları bloguma yazabilir miyim?
Geçmişte bugün...
- uyandırma servisi - 2008
Kasım 23rd, 2007 at 13:47
zü hani hastasındır bi de yetmezmiş gibi mızmızsındır da doktora gider varsayılan hastane kokusunu ciğerlerine çekerekten “yine noldu ne var”ımsı bakışlar altında ezilirsinya. hani senin ezilmeni fırsat bilen doktor boğazlarına bakiim derken kusturayazardurur da höh dersin. neyseki hastalığının teşhis koyulabilitesi vardır da bir an dünyalar seninmiş gibi olur hani. heh işte öyle bir his senin teşekkürün. minik duaların mp3leri var mı sende?
Kasım 23rd, 2007 at 18:46
içim sızladı valla. tez elden şifa!
Kasım 23rd, 2007 at 20:38
bak hala mızmızlanıyor :)
Kasım 24th, 2007 at 10:04
mızmızlıktan mı doktora götürdüler (: