bu sabah ‘tanrı istemezse yaprak düşmezmiş/tanrı istemezse insan ölmezmiş…’ diye mırıldanırken gündemdeki ‘Türk halkının arabesk yavşaklığından utanıyorum’ açıklamasını anımsadım ve şöyle düşündüm.

Türk halkı olarak, Türkiye’nin aydınlık yüzü, o deha çocuk (!) Fazıl Say’a topyekûn halde cehpe almamızın sebebi olan arabesk müzik yeni dünya düzeninde milletimizin aradığı dinamik olabilir. nasıl mı? şöyle: bu son olayda da iyice anladık ki arabesk bizim hem zayıf hem de en güçlü noktalarımızdan biri. bu uğurda yapmayacağımız şey yok gibi. hatta yarın bir gün AB dese ki, ‘Türk halkı, iyisin, hoşsun, seni aramıza alacağız amma şu arabeskin sesini kısın’ işte o vakit değil hükümeti, natoyu bile dağıtırız gibi geliyor bana.

şimdilik aklıma gelenler bunlar. biraz da fizy.org a ‘ya evde yoksan’ yazıp 500 kere dinlemeyim.

*Dublörün Dilemması / Murat Menteş

bugün bir trafik lambası geri geri saydıktan sonra şöyle dedi: ‘şimdi kollarına atılabilirsiniz’.

akıl verenim çoktur zaten…

anlam veremeyenler buradan buyursunlar.

bu sabah uyandım. kendime gelmeye, dünyaya adapte olmaya çalışırken içime düşen kuşku sonucu laik miyim diye bi zihnimi yokladım.
‘huh! laikim hamdolsun’ diyip hemen uyandım.
laik dediğin uyanık olur hesabı.